"Dziewczyny z Powstania" autorstwa Anny Herbich to jedna z niewielu książek historycznych, które przeczytałam oraz które tak bardzo mi się podobały. Przy tej powieści można uronić naprawdę wiele łez i zrozumieć różne rzeczy. Książka podzielona jest na opowiadania różnych kobiet, które walczyły w Powstaniu czy też po prostu żyły w tamtych czasach. Opowiadają one o tym jak to wszystko wyglądało z ich perspektywy oraz jak zwykłe dziewczyny mogły się na coś przydać i pomagać. Zdradzają czego najbardziej się bały, wspominają swoje pierwsze miłości, ukazują nam co czuje matka rodząca podczas wojny i Powstania. Ta powieść ukazuje nam jak silne były kobiety oraz do czego były zdolne w walce o ojczyznę i swoje rodziny.
Niewiele można napisać o tej książce, oprócz tego, że jest wspaniała i polecam ją każdemu Polakowi!
"Najlepsi ludzie, najlepsi Polacy zginęli w Powstaniu Warszawskim. Po wojnie ich zabrakło, a ich miejsce zajęły szumowiny, karierowicze. To już nie jest to samo państwo i to już nie jest ten sam naród. Stary, wspaniały świat, w którym zostałam wychowana i którego byłam i chyba do dzisiaj jestem częścią, został unicestwiony. Wiele jeszcze upłynie nim to wszystko odrobimy."
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz